موضوع: جملات قصار

حسن بصری می گفت: مستی را دیدم که در میان گل و لای راه می رفت، افتان و خیزان.
گفتم: قدم ثابت دار تا نیفتی.
در جواب گفت: تو قدم ثابت کرده ای ای شیخ با این همه دعوی؟
من اگر بیفتم، مستی باشم به گِل آلوده. برخیزم و بشویم. این سهل است.
اما از افتادن خود بترس که خلقی با تو بیفتد!

***

روزی ابوالحسن خرقانی نماز می خواند.
آوازی شنید که ای ابوالحسن! خواهی که آن چه از تو می دانم با خلق بگویم تا سنگسارت کنند؟
شیخ گفت: بار خدایا! خواهی آچه را که از رحمت تو می دانم و از کرم تو می بینم با خلق بگویم تا دیگر هیچ کس سجده ات نکند؟!
آواز آمد: نه از تو، نه از من.

***

در بغداد، دزدی را آویخته بودند. "جنیر" رفت و پای او بوسه داد.
از وی سوال کردند. گفت:
«هزار رحمت بر او باد، که در کار خود مرد بوده است و چنان این کار را به کمال رسانیده که سر، در سر آن کار باخته است.»

***

شیطان گفت: خدایا به عزت تو سوگند تا وقتی روح بندگانت در تنشان است پیوسته آنان را گمراه می کنم.
خداوند گفت: به عزت و جلالم سوگند تا وقتی از من بخشش طلبند پیوسته آنان را می بخشم.

***

نوری با یکی نشسته بود و هر دو زار می گریستند.
چون آن کس برفت،
نوری رو به یاران کرد و گفت: دانستید این شخص که بود؟
گفتند: نه
گفت: ابلیس بود و حکایت خدمات خود می کرد،
و افسانه روزگار خود می گفت، و از درد فراق سخت می نالید.

***

---------- Post added at 09:05 AM ---------- Previous post was at 08:37 AM ----------

خدامیگه بنده من من چنان به تو می پردازم که انگار تو تنها بنده ی منی ولی تو چنان از من غافلی که انگار هزاران خدا داری!

***

برای دردهایم نشانه می گذارم تا یادم باشد کجاها دست خداوند را رها کردم.

***

باران رحمت الهی همیشه می بارد؛ تقصیر ماست که کاسه هایمان را برعکس گرفته ایم.

***

ای بنده من سالها نظرگاه خلائق را که ظاهر توست پاک ساختی؛ آیا شده ساعتی نیز نظرگاه مرا که قلب توست پاک سازی!

***

من تو را دوست دام و تو دیگری را و دیگری دیگری را و اینچنین است که ما تنهاییم. (دکتر شریعتی)

***

دلمان که می گیرد تاوانِ لحظه هاایست که دل می بندیم. (دکتر شریعتی)

***

کسی که زیبایی اندیشه دارد، زیبایی ظاهر خویش را به نمایش نمی گذارد. (استاد مطهری)

***

ای عشق همه بهانه از توست/ من خاموشم این ترانه از توست/ این بانگ بلند صبحگاهی/ این زمزمه شبانه از توست/ من اندوه خویش را ندانم/این گریه بی بهانه از توست/ای آتش جان پاکبازان/ در خرمن من زبانه از توست/افسون شده تو را زبان نیست/ ور هست همه فسانه از توست/کشتی مرا چه بیم دریاست/طوفان ز تو و کرانه از توست/...

***

تو کمان کشیده و در کمین/ که زنی به تیرم و من غمین/ همه غم ام بُود از همین/ که خدای نکرده خطا زنی

***

گفته بودی که طبیب دل بیمارانی/پس طبیب دل من باش که بیمار توام