موضوع: انسان خوبی هستیم ؟

یه مثال بزنم، فرزاد هم کاملا می تونه تاییدش کنه، چه توی شهرک ما چه توی شهرک فرزاد، دخترا با یه کلاه و لباس ورزشی اندازه خودشون (نه 40 تا سایز بزرگتر) یا سحر یا شب میان دوچرخه سواری، والا بلا توی این 25 سال زندگیم من ندیدم حتی یکی از بچه های شهرک بهشون تیکه بندازه، نه اینکه قیافشون مثل عنکبوت باشه، اتفاقا هم خوش تیپن هم خوشگل، اکثر شون رو من می شناسم و قدیما که حسش بود و بابام دوچرخش رو نفروخته بود گه گداری منم می رفتم، حالا وسط دوچرخه سواری توی چمن ها آدم میشینه یه چار تا کلمه صحبتم می کنه. اما اینجور نیست که یکی رد بشه و بخواد بگه جووووووووووونن!
چون من وقتی 6 سالم بود با دخترا قایم موشک بازی می کردم، وقتی 15 سالم بود بدمینتون وقتی 20 سالم بود قدم می زدم. حالا الآن یه 2 سالی هست که نامزد دارم و کارم سنگین اصلا وقت نمی کنم با کسی برم بیرون چه پسر چه دختر.
اما چون از اولش یاد گرفتم دوست دختر تفاوتی با دوست پسر نمی کنه. خیلی از بچه های شهرک با هم ازدواج می کنن و اتفاقا کمترین تعداد طلاق هم توشون هست. من تا امروز یک مورد طلاق بین بچه های شهرک ندیدم. همونایی که مواظب ما بودن ساعت 9 شب وقتی داشتیم قایم موشک بازی می کردیم الآن صاحب بچه هم شدن.
وقتی شما فنر رو فشار میدی، کافیه یک لحظه غفلت کنی، فنر رها میشه.
کسایی که توی سوپر های شهرک اکباتان راه میرن، خودشون یا دوست پسر دارن یا می خوان داشته باشن. همه هم این رو میدونن، پس فرزاد تو بگو، تا حالا شده دختری بگه وااای! چی کارم داری؟
یا می خندن یا اینکه محل نمی ذاره تا اونی که می خواد بیاد طرفش. این وسط پلیس بیشتر شاکیه تا دخترها.
اما شما حساب کن، همون دختر دوچرخه سوار از شهرک بیاد بیرون و تا میدون امام حسین رکاب بزنه، برسه اونجا لباس تنش نمونده.